خشم قطره ای جوهر است در لیوانی پر از شیر.

وقتی مقهور خشم شدی،دیگر راه برگشتی وجود نخواهد داشت.

وقتی جوهر به شیر وارد شود ، فاتحه ی شیر را باید خواند.

خشم با تسلیم تو عرصه را ترک نمی کند،

خوراک خشم، خشم بیشتر است.

و در آخر

لحظه ای از خشم می تواند دهه ای از کار خوب را نیست و نابود کند.